نقض قوانین بین‌المللی در حمله به فولاد مبارکه

نقض قوانین بین‌المللی در حمله به فولاد مبارکه

پایگاه خبری تحلیلی ایراسین، در عصر روز ۷ فروردین ۱۴۰۵ (۲۷ مارس ۲۰۲۶)، جریان پیوسته تولید در یکی از بزرگترین قطب‌های صنعتی خاورمیانه با مداخله‌ای نظامی و مخرب و حمله ای تجاوزکارانه متوقف شد. حملات هوایی اخیر ایالات متحده و اسرائیل، مستقیماً زیرساخت‌های حیاتی مجتمع فولاد مبارکه اصفهان، از جمله یک پست برق کلیدی متصل به نیروگاه خودتأمین شهید کاظمی و بخشی از خطوط تولید ناحیه فولادسازی را هدف قرار داد. این حمله در شرایطی رخ داد که کارخانه در حال فعالیت روزمره بود و شیفت‌های کاری در محل حضور داشتند، که در نتیجه آن متاسفانه یک نفر از کارگران به شهادت رسید و ۱۶ تن دیگر از نیروهای انسانی این مجتمع مجروح شدند.

فارغ از اینکه این اقدام تجاوزکارانه بر خلاف وعده‌های دروغ دونالد ترامپ در خصوص عدم حمله به زیرساخت ها بود؛ از منظر استراتژی صنعتی، هدف قرار دادن نیروگاه‌های مستقر در محل مصرف نظیر نیروگاه شهید کاظمی که وظیفه تامین پایدار انرژی برای کوره‌ها و خطوط نورد را بر عهده دارند، صرفاً یک اخلال مقطعی نیست؛ بلکه تلاشی سیستماتیک برای فلج کردن مزیت رقابتی، اخلال در زنجیره ارزش و توقف قلب تپنده اقتصاد صنعتی است. با این حال، از منظر موازین بین‌المللی، این اقدام یک تخلف آشکار و چندوجهی محسوب می‌شود که مستقیماً پایه‌های حقوق بشردوستانه را هدف قرار داده است.

مستندات حقوقی و موارد نقض‌شده در جریان حمله

بر اساس چارچوب‌های تثبیت‌شده قانونی، حمله به تاسیسات فولاد مبارکه مصداق بارز نقض تعهدات زیر است:

  • ۱. نقض فاحش اصل تفکیک و مصونیت اهداف غیرنظامی (ماده ۵۲ پروتکل الحاقی اول ژنو):
    صنعت فولاد، سوله‌های تولید، شبکه‌های توزیع برق منطقه‌ای و انبارها، ماهیت و کارکردی کاملاً اقتصادی و مدنی دارند. تبدیل کردن یک واحد تولید فولاد —که تأمین‌کننده نیازهای صنایع پایین‌دستی غیرنظامی است—به یک هدف نظامی، نادیده گرفتن مرز مطلق و بنیادین میان «میدان نبرد» و «زیرساخت‌های اقتصادی» است.
  • ۲. انهدام تاسیسات ضروری برای حیات اقتصادی و مدنی (ماده ۵۴ پروتکل الحاقی):
    نیروگاه شهید کاظمی و پست‌های برق وابسته به آن، تأمین‌کننده انرژی شریان‌های حیاتی صنعتی هستند که معیشت هزاران خانوار و نیازهای زیرساختی کشور را پوشش می‌دهند. حمله به زیرساخت‌های انرژی با کاربری مدنی، نقض صریح منع حمله به تاسیسات ضروری برای بقای جامعه است.
  • ۳. نقض حاکمیت ملی و بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد:
    این عملیات، فراتر از آسیب به یک بنگاه اقتصادی، تجاوز مستقیم به حاکمیت ملی و استقلال اقتصادی تلقی می‌شود و عبور آشکار از خطوط قرمز عدم توسل به زور علیه تمامیت ارضی یک کشور مستقل است.
  • ۴. ارتکاب جنایت جنگی ساختاریافته (ماده ۸ اساسنامه رم):
    در حقوق کیفری بین‌الملل، هدایت عمدی، برنامه‌ریزی‌شده و آگاهانه پرتابه‌ها به سمت سایت‌های صنعتی فاقد کاربری نظامی مستقیم، جنایت جنگی محسوب شده و عاملان آن در دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) قابل پیگرد حقوقی هستند.
  • ۵. سلب حق حیات و نقض موازین حقوق بشر:
    تداوم فعالیت کارخانجات در زمان حمله و هدف قرار دادن سایتی که هزاران نیروی کار در آن مشغول فعالیت پیوسته هستند، نشان‌دهنده بی‌توجهی کامل به جان غیرنظامیان است. ریخته شدن خون کارگران فعال در خط تولید، نقض مستقیم و غیرقابل‌توجیه «حق حیات» مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی است.

حمله به ثروت جامعه

صنعت فولاد، استخوان‌بندی توسعه پایدار و تاب‌آوری اقتصادی یک ملت است. حمله به اجزای این اکوسیستم—از نیروگاه‌های اختصاصی گرفته تا کوره‌های ذوب—نشان‌دهنده تغییر خطرناک رویکرد تهاجمی به سمت نابودی ساختار اقتصادی و زنجیره تأمین ملی است. مستندسازی دقیق این خسارات جانی و زیرساختی در مجتمع فولاد مبارکه، گام نخست و ضروری برای طرح دعوی و ایجاد فشار دیپلماتیک در مجامع تخصصی و بین‌المللی است.

بر اساس شفاف سازی صورت گرفته توسط شرکت اعلام شد: به اطلاع می‌رساند در پس حمله جنایتکارانه آمریکایی صهیونیستی به مجتمع فولاد مبارکه، طبق ارزیابی‌های صورت گرفته تا این لحظه، نیروگاه سیکل ترکیبی ۹۱۴ مگاواتی شهید حاج احمد کاظمی، نیروگاه قدیم ۲۵۰ مگاواتی فولاد مبارکه، تعدادی از مدول‌های احیای مستقیم و بخشی از کارگاه تولیدی ناحیه فولادسازی این مجتمع مورد اصابت قرار گرفته و متحمل خسارت شده اند.

فارغ از این، فولاد مبارکه نه اموال دولتی بلکه ثروت میلیونها سهامدار عدالت و مستمری بگیر صندوقهای بازنشستگی است و تعرض دشمن به این بنگاه پیشران، تعرض کامل به حقوق میلبویون‌ها ایرانی است